«یولف لئونهارت»(Ulf Leonhardt) از دانشگاه «اس.تی

 اندروز»(St Andrews) در انگلستان، به همراه دیگر

 همکارانش توانسته‌اند این کار را به کمک فرستادن نور

 لیزرها در داخل فیبر نوری انجام دهند. این کار با توجه به

 این حقیقت که طول موج‌های مختلف نور با سرعت‌های

 متفاوت در داخل فیبر نوری حرکت می‌کنند، انجام شد.

آنها ابتدا مجموعه موجی را که سرعت نسبی کم‌تری

 داشت به داخل فیبر فرستادند و سپس مجموعه موج

 سریع تری را به تعقیب امواج اول ارسال نمودند. با

 حرکت اولین موج، خاصیت اپتیکی فیبر تغییر کرد . این

 تغییر خصوصیات فیبر باعث کم شدن سرعت موج‌های

 سریع‌تر می‌شود. در واقع موج‌های سریع وقتی به امواج

 کند‌تر می‌رسند سعی می‌کنند تا از آن‌ها بگذرند ولی به

 دام می‌افتند و نمی توانند از کنار آن‌ها سبقت بگیرند و

 این موضوع دقیقا مانند افق رویداد سیاهچاله‌ها

 است، جایی که نور نمی‌تواند از آن بگریزد.

سیاهچاله لیزری به فیزیکدانان کمک می‌کند تا بتوانند

 رفتار نور را در هر دو سوی افق رویداد بررسی کنند.

کیهان شناسان، پیش از این، تغییر فرکانس نور را در

 هنگام نزدیک شدن به افق رویداد پیش بینی کرده

 بودند– از سمت داخل یا خارج افق رویداد سیاهچاله– و

 این گروه توانسته است که دقیقا همین تغییرات فرکانس

 را مشاهده نماید.

تجربه‌ی ساخت افق رویداد مصنوعی می‌تواند به ما

 کمک کند تا به این موضوع پی ببریم که آیا چیزی

 می‌تواند از سیاهچاله ها بگریزد یا خیر. هاوکینگ در

 سال ۱۹۷۰ پیش بینی کرده بود که سیاهچاله‌های داغ

 می‌توانند ذراتی را تابش کنند. بعد از محاسبات این گروه

 مشخص شد که در سیاهچاله لیزری خاصیت پیش بینی

 شده وجود دارد و در صورتی که دما در حدود

۱۰۰۰ درجه سانتی گراد باشد، تابش فوتون‌ها شروع

 می‌شود.

منبع: newscientist