تبليغاتX
رصدخانه
وبلاگ علمی-نجومی دانش آموزی

بسم الله الرحمن الرحیم

 

یا مقلب القلوب و الابصار

 

یا مدبر البل و النهار

 

یا محول و الحول و الاحوال

 

حول حالنا الی احسن الحال

 

 

 

 

بر آمد صبح و بوی نوروز

 

به کام دوستان بخت پیروز

 

مبارک باد این سال و همه سال

 

همایون بادت این روز و همه روز

 

 

لحظه ی تحویل سال ۱۳۸۷ هجری شمسی

 

به ساعت رسمی کشور

 

ساعت ۹ و ۱۸ دقیقه و ۱۹ ثانیه

 

روز پنج شنبه ۱ فروردین

 

مطابق ۱۲ ربیع الاول ۱۴۲۹ هجری قمری

 

و ۲۰ مارس ۲۰۰۸ میلادی

 

 

سال نو مبارک

+ نوشته شده در  سه شنبه 1386/12/28ساعت 14:11  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 
گروهی از دانشمندان موفق به شبیه سازی افق رویداد
 
 در داخل یک فیبر نوری شدند. نتایج این آزمایش
 
 می‌تواند موجب درک بهتر ما از سیاهچاله‌ها شود.
 
 
 تصور کنید می‌توانید کنار سیاهچاله‌ای باشید و
 
 تجربه‌هایی باورنکردنی داشته باشید. این تصورها اکنون
 
 چندان دور از دست نیستند و باید از گروهی که
 
 توانسته‌اند افق رویداد سیاهچاله را در آزمایشگاه
 
 شبیه‌سازی کنند، تشکر نماییم.
 
 

«یولف لئونهارت»(Ulf Leonhardt) از دانشگاه «اس.تی

 

 اندروز»(St Andrews) در انگلستان، به همراه دیگر

 

 همکارانش توانسته‌اند این کار را به کمک فرستادن نور

 

 لیزرها در داخل فیبر نوری انجام دهند. این کار با توجه به

 

 این حقیقت که طول موج‌های مختلف نور با سرعت‌های

 

 متفاوت در داخل فیبر نوری حرکت می‌کنند، انجام شد.

 

 

آنها ابتدا مجموعه موجی را که سرعت نسبی کم‌تری

 

 داشت به داخل فیبر فرستادند و سپس مجموعه موج

 

 سریع تری را به تعقیب امواج اول ارسال نمودند. با

 

 حرکت اولین موج، خاصیت اپتیکی فیبر تغییر کرد . این

 

 تغییر خصوصیات فیبر باعث کم شدن سرعت موج‌های

 

 سریع‌تر می‌شود. در واقع موج‌های سریع وقتی به امواج

 

 کند‌تر می‌رسند سعی می‌کنند تا از آن‌ها بگذرند ولی به

 

 دام می‌افتند و نمی توانند از کنار آن‌ها سبقت بگیرند و

 

 این موضوع دقیقا مانند افق رویداد سیاهچاله‌ها

 

 است، جایی که نور نمی‌تواند از آن بگریزد.

 

 

سیاهچاله لیزری به فیزیکدانان کمک می‌کند تا بتوانند

 

 رفتار نور را در هر دو سوی افق رویداد بررسی کنند.

 

 

کیهان شناسان، پیش از این، تغییر فرکانس نور را در

 

 هنگام نزدیک شدن به افق رویداد پیش بینی کرده

 

 بودند– از سمت داخل یا خارج افق رویداد سیاهچاله– و

 

 این گروه توانسته است که دقیقا همین تغییرات فرکانس

 

 را مشاهده نماید.

 

 

تجربه‌ی ساخت افق رویداد مصنوعی می‌تواند به ما

 

 کمک کند تا به این موضوع پی ببریم که آیا چیزی

 

 می‌تواند از سیاهچاله ها بگریزد یا خیر. هاوکینگ در

 

 سال ۱۹۷۰ پیش بینی کرده بود که سیاهچاله‌های داغ

 

 می‌توانند ذراتی را تابش کنند. بعد از محاسبات این گروه

 

 مشخص شد که در سیاهچاله لیزری خاصیت پیش بینی

 

 شده وجود دارد و در صورتی که دما در حدود

 

۱۰۰۰ درجه سانتی گراد باشد، تابش فوتون‌ها شروع

 

 می‌شود.

 

 

منبع: newscientist

 

    

فیبرهای نوری این بار به کمک اخترشناسان آمدند.

                              

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/12/27ساعت 14:43  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 
شامگاه چهارشنبه ۲۹ اسفند زمان مناسبی برای رصد
 
 مقارنه‌ی ماه و زحل است. آسمان با این مقارنه به
 
 
پیشواز سال نو می‌رود.
 
 
 

شامگاه چهارشنبه ۲۹ اسفندماه فرصت مناسبی است

 

 که سیاره زحل را بار دیگر به همراه قمر زیبای زمین

 

 مشاهده کنید. ساعت ۱۷ و ۲ دقیقه بهترین زمان برای

 

 رصد این مقارنه است که این دو به جدایی زاویه‌ای

 

۲ درجه و ۲۲ دقیقه می‌رسند. اما به دلیل غروب نکردن

 

 خورشید می‌بایست تا ساعت ۱۸:۳۰ منتظر بمانید تا

 

 هوا تاريك شود. در این زمان این دو در بالای افق شرقی

 

 و ارتفاع ۲۸ درجه قرار دارند و جدایی زاویه‌ای آنها از

 

 یکدیگر به ۳ درجه رسيده است.

 

 

مقارنه ماه و زحل در صورت فلکی اسد و نزدیکی ستاره

 

 آبی رنگ قلب‌السد خواهد بود كه در ۵.۱ درجه‌اي ماه به

 

 تماشاي اين پديده نشسته است و اين در حالی است

 

 كه در ساعت ۱۹ نيز می‌توانيد خروج ستاره‌ی ۴۴

 

با قدر ۵.۶ از پشت ماه را همزمان با اين مقارنه‌ی زيبا

 

 شاهد باشيد. لذا اين پديده منظره‌ی زیبايی برای شما

 

 علاقه‌مندان به رصد و عکاسی از آسمان شب پدید

 

 خواهد آورد تا اين آخرين مقارنه‌ی سال ۱۳۸۶ را رصد

 

 نماييد. فاز ماه در زمان مقارنه ۹۵ درصد و قدر آن ۱۲.۷-

 

 و فاز زحل ۹۹.۹ درصد و قدر آن ۰.۳ است.

 

            

 

نقشه‌ی رصدی مقارنه

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/12/27ساعت 14:32  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 

 

 

دانشمندان علم نجوم احتمال می دهند که صدها سیاه
 
 چاله تک رو که هر کدام هزاران بار انبوه تر از خورشید
 
 هستند در حال پرسه زدن در کهکشان راه شیری
 
 باشند. به گزارش ایسنا، به گفته اخترشناسان این
 
 سیاه چاله های سرگردان تهدیدی برای زمین محسوب
 
 نمی شوند. سیاه چاله ها مناطقی در فضا هستند که
 
 قوه جاذبه آنها چنان شدید است که حتی نور هم نمی
 
 تواند از آن بگریزد و داخل سیاه چاله به دام می افتند.
 
 اخترشناسان هم اکنون شواهد علمی در اختیار دارند
 
 مبنی بر اینکه سیاه چاله های کوچک، ۱۰۰ بار کوچکتر
 
 از خورشید ما در کهکشان راه شیری، زمانی ایجاد می
 
 شوند که ستاره های غول پیکر در یک ابر نواختر منفجر
 
 می شوند. همچنین شواهد مشابهی وجود دارد که
 
 نشان می دهد سیاه چاله های بسیار عظیم باید در
 
 مرکز بیشتر کهکشان ها وجود داشته باشند. چگالی و
 
 تراکم این سیاه چاله ها میلیون ها و بلکه حتی
 
 میلیاردها بار بزرگتر از خورشید است. اخترشناسان
 
 دانشگاه وندربلت آمریکا با استفاده از ابررایانه ها،
 
 برخورد انواع مختلف این سیاه چاله ها را شبیه سازی
 
 کرده اند. هر سیاره یا ستاره یا حتی منظومه ای که در
 
 سر راه این سیاه چاله ها قرار گیرد کاملا بلعیده خواهد
 
 شد.
 
منبع:

arminsky.blogsky.com

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1386/12/16ساعت 20:13  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 
اخترشناسان به کمک پدیده‌ی عدسی گرانشی،
 
 
 کهکشانی یافته‌اند که تنها ۷۰۰ میلیون سال پس از
 
 
 مهبانگ نور افشانی خود را آغاز کرده است و یکی از
 
 
 کهکشان‌های پایان دهند‌ه‌ی دوران تاریکی کیهان است.
 
 
 
 

دوره‌‌‌ی تاریكی جهان حدود ۴۰۰۰۰۰ سال پس از مهبانگ

 

 آغاز شد. هنگامی كه ماده در جهان در حال انبساط

 

 سرد شد، دوره تاریكی شروع شد. ماده سرد شد و

 

 ابرهایی از هیدروژن تشكیل داد كه چون مه غلیظی

 

 جهان را فرا گرفت. در این زمان هنوز ستاره‌ای وجود

 

 نداشت و اجرام پرانرژی مثل کوازارها انرژی كافی برای

 

 گرم كردن جهان نداشتند. اما در نهایت كهكشان‌های

 

 متعددی كه در آنها ستاره‌های جوان شكل می‌گرفت،

 

 انرژی كافی را برای خاتمه دادن به عصر تاریكی فراهم

 

 كردند. در مه غلیظ هیدروژنی در برخی نقاط، ستاره‌ها و

 

 كهكشان‌ها شكل گرفتند و نورشان گازها را گرم و

 

 روشن كرد و عصر تاریكی حدود یك میلیارد سال پس از

 

 مهبانگ خاتمه یافت.

 

 

۷۰۰ میلیون سال پس از مهبانگ پیش از آنكه اولین

 

 ستاره‌ها جهان سرد و تاریك را دوباره گرم كنند،

 

 كهكشان جوان و ستاره سازی به نام

 

A۱۶۸۶-zD۱ كودكی خود را می‌گذراند و با زایش انبوهی

 

 از ستارگان، عصر تاریكی را پشت سر می‌گذاشت. این

 

 كهكشان احتمالا یكی از كهكشان‌های متعددی است

 

 كه به عصر تاریكی خاتمه دادند.


این كهكشان دورتر از آن است كه در نور مریی قابل رویت

 

 باشد زیرا انبساط جهان نور آن را سمت طول موج‌های

 

 فروسرخ كشیده است. انتقال سرخ این كهكشان بالای

 

 ۷ است و یك كاندیدای مهم برای عنوان دورترین

 

 كهكشان به شمار می رود.

 

 (انتقال به سرخ مهبانگ ۶/۷(هفت و شش دهم)

 

 است).

 

 

نیرنگ طبیعت در عدسی‌های گرانشی باعث می‌شود

 

 كه نور كهكشان‌های بسیار دور تقویت و دیده شود.

 

 ستاره شناسان برای دیدن A۱۶۸۶-zD۱ از یك

 

 "تلسكوپ طبيعي" استفاده كرده‌اند. اين

 

 تلسکوپ کيهاني که طبيعت در اختيار ما

 

 گذاشته‌است يک عدسی گرانشی است که نور اجرام

 

 زمينه و دورتر را همگرا کرده است. اين عدسي گرانشي

 

 خوشه كهكشاني پر جرم و نسبتا نزدیكی (در مقياس

 

 فاصله عدسي‌هاي گرانشي) به نام Abell ۱۶۸۹ است

 

 كه حدودا ۲/۲ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارد. پیچ

 

 خوردگی فضا حاصل گرانش قوی خوشه كهكشانی

 

 باعث می‌شود تصویر كهكشان‌های پشت سر این

 

 خوشه در قوسی اطراف آن قرار بگیرند. این عدسی نور

 

 كهكشان‌های دور را تا حدود ۱۰ برابر تقویت می‌كند و

 

 همین عامل باعث می‌شود تا كهكشان A۱۶۸۶-zD۱ در

 

 تيررس تلسكوپ‌های فضایی قرار بگیرد. تصاویر فروسرخ

 

 كه مربوط به كودكی A۱۶۸۶-zD۱ است،‌ نشان

 

 می‌دهند كه جرم این كهكشان مثل كهكشان‌های

 

 باستانی معادل جرم میلیاردها خورشید است. به

 

 عبارتی، جرم آن كسر كوچكی از جرم كهكشان راه

 

 شیری است.

 

 

حتی با وجود تقویت گرانشی، تنها درخشان‌ترین و

 

 سنگین‌ترین ستاره‌های این کهکشان دیده می‌شود و

 

 ستاره‌های كم جرم‌تر و كم نورتر، ستاره‌های منفرد و

 

 ماده‌ای كه منطقه اطراف ستارگان را روشن كرده است،

 

 دیده نمی‌شود. دیدن این پدیده‌ها با امكانات فروسرخ

 

 تلسكوپ فضایی «جیمز وب»(James Webb) كه قرار

 

 است در ۲۰۱۳ جانشین هابل شود امكان پذیر خواهد

 

 شد.

منبع: اسا

 

                 

تصاویر هابل و اسپیتزر از اين کهکشان جوان

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/12/13ساعت 21:2  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 

 تصویر جدید تلسکوپ فضایی سوئیفت از کهکشان مثلث به

 

 دانشمندان این امکان را می دهد تا تاریخچه تولد ستارگان در کل یک

 

 کهکشان را تعقیب کنند  

ماهواره سوئیفت(Swift ) ناسا به تازگی تبدیل به یک

 

 تلسکوپ فضایی پرکار شده ؛ سوئیفت باید  صبر کند تا

 

 انفجارات اشعه گاما را آشکار کند و سپس بلافاصله به

 

 رصد آن بپردازد . این وظیفه ی اصلی سوئیفت است که

 

 برای آن طراحی شده است.

اما این ماهواره به وسایل حساس دیگری نیز مجهز است از جمله یک

 

 تلسکوپ فوق العاده برای رصد در طول موج ماورای بنفش .سوئیفت

 

 در فاصله میان جستوجو برای انفجارات اشعه گاما (ایام بیکاری !!)

 

 این فرصت را پیدا می کند تا کامل ترین تصاویر از کهکشان ها را در

 

 طول موج ماورای بنفش تهیه کند.

 

طول موج ماورای بنفش خارج از محدوده بینایی ما قرار دارد ، با

 

 وجود این ما می توانیم تاثیرات آن را حس کنیم مثلا اگر مدت زمان

 

 زیادی را در زیر نور شدید آفتاب سپری کنید پوستتان دچار آفتاب

 

 سوختگی می شود که دقیقا به خاطر اشعه ماورای بنفش خورشید

 

 است .

 

ستارگان داغ ، ستارگان جوان و ستارگان در حال شکل گیری نیز

 

 میزان چشمگیری اشعه ماورای بنفش ساطع می کنند ؛ و با نگاه کردن

 

 به کهکشانی در طول موج ماورای بنفش می توان نقاط شکل گیری

 

 ستارگان را در آن مشاهده کرد .

 

 

این کاری است که تلسکوپ فضایی سوئیفت در مورد

 

 کهکشان مثلث (M33 ) انجام داده است . اندازه کهکشان

 

 مثلث تقریبا نصف کهکشان ماست و در فاصله ی

 

2.9 میلیون سال نوری از ما قرار گرفته است. این

 

 کهکشان هرچند نسبتا کوچک است اما از لحاظ تولد و

 

 شکل گیری ستارگان منطقه ی بسیار فعالی محسوب

 

 می شود .

 

 

Stephen Holland از اعضای تیم هدایت سوئیفت در

 

 ناسا در این باره می گوید :"مشاهده ستارگان در نور

 

 ماورای بنفش سن و ترکیبات آن ها را برای ما مشخص

 

 می کند و تصاویر فوق العاده سوئیفت به ما این امکان را

 

 می دهد تا ستارگان و ابرهای گازی را از هم تفکیک

 

 کنیم (ابرهای گازی در طول موج مادون قرمز دیده می

 

 شوند) و به کمک آن می توانیم تاریخچه تولد ستارگان

 

 در کل یک کهکشان را تعقیب کنیم".

 

تصویر بالا پر جزییات ترین و کامل ترین تصویری است که تاکنون از

 

 تمام قسمت های یک کهکشان تهیه شده است . این تصویر از پیوستن

 

 13 تصویر جدا از هم ساخته شده که سوئیفت آن ها را در فاصله  

 

23 دسامبر 2007 تا 4 ژانویه 2008 به زمین ارسال کرده است .

 

 

    

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/12/13ساعت 20:53  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 

سپندارمذگان

سپندارمذگان
 
 
طرفداران بشقاب های پرنده و ملاقات موجودات فضایی
 
 هنگامی که بخواهند به سرپوش گذاری های ناسا در
 
مورد وجود موجودات فضایی بپردازند، معمولا به قضیه
 
مشهور "چهره روی مریخ" اشاره می کنند. اما بیگانگان
 
شاید قلب هم داشته باشند...اینطور نیست؟ اگر این طور
 
 است، شاید کسی آن را در سال 1999 در تصاویر
 
مدارگرد نقشه بردار سراسری مریخ دیده باشد.
 
دانشمندان می گویند که این قلب ساخته ی بیگانگان
 
 نیست، گرچه ذات آن هم بیش از یک عارضه طبیعی
 
نیست، هنگامی که صفحه بستر مریخ به حرکت در آمد،
 
 در حاشیه ی آن چنین عوارضی بسیار تشکیل شده
 
است. این عارضه حدود 3/2 کیلومتر عرض دارد. اما این
 
عارضه طبیعی سطح مریخی می تواند هدیه ای زیبا
 
برای تبریک یکی از جشن های باستانی باشد. در ايران
 
باستان هر ماه را سي روز حساب مي كردند و علاوه بر
 
اينكه ماه ها اسم داشتند، هريك از روزهاي ماه نيز يك
 
نام داشتند. به عنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز
 
دوم، روز بهمن (سلامت، انديشه) كه نخستين صفت
 
خداوند است، روز سوم ارديبهشت يعني "بهترين راستي
 
 و پاكي" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم
 
شهريور يعني "شاهي و فرمانروايي آرماني" كه خاص
 
 خداوند است و روز پنجم "سپندارمذ" بوده است.
 
سپندارمذ لقب ملي زمين است. زمين نماد عشق است
 
چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي
 
ورزد. زشت و زيبا را به يك چشم مي نگرد و همه را چون
 
 مادري در دامان پر مهر خود امان مي دهد. به همين
 
دليل در فرهنگ باستان سپندارمذگان (29 بهمن) را نماد
 
 عشق مي پنداشتند.
+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/12/05ساعت 20:10  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 
تصاویر جدید تلسکوپ فضایی اسپیتزر از یک سحابی جوان، باعث
 
 کشف بیش از ۳۰۰ ستاره‌ی تازه متولد شده در پوششی از غبار شده
 
 است.
 

زمان برای نمایش عکس زیبای دیگری است. در این لحظه شما نظاره

 

 گر تصویری از ابر تاریک Rho مارافسای هستید، این تصویر توسط

 

 تلسکوپ فضایی اسپیتزر ثبت شده است. این ابر یکی از نزدیک‌ترین

 

 محل‌های تشکیل ستاره به زمین است و در فاصله‌ی تنها ۴۰۷ سال

 

 نوری از ما قرار دارد.

بخش بزرگی از این سحابی از

 

 مولکول‌های هیدروژن ساخته

 

 شده است. این اصلی‌ترین ماده

 

 است که تمام ستارگان از آن شکل می‌گیرند. برخی از پدیده‌های گرانشی

 

 سبب می‌شود تا ابر هیدروژنی فروریزش کند و تراکم آنها در نهایت

 

 ستارگان را تشکیل می‌دهد.

مطابق با مطالعات اخیر داده‌های پرتو ایکس و فروسرخ، بیش از

 

۳۰۰ ستاره تازه شکل گرفته در مرکز این پرورشگاه ستاره‌ای یافت

 

 شده‌اند. و میانگین سن آنها تنها ۳۰۰ هزار سال است که در مقایسه با

 

 خورشید، بسیار جوان‌تر هستند.

رنگ‌های تصویر بسیار زیبا هستند اما آن چیزی نخواهند بود که در سفر

 

 به Rho مار افسای با آن مواجه می‌شوید. این رنگ‌ها انتخاب

 

 اخترشناسان هستند، تا دماهای مختلف و مراحل تکامل هر ستاره به

 

 خوبی نمایان شود. ستارگان جوان به واسطه صفحه‌ای از گاز و غبار

 

 احاطه شدند که این موضوع در تصویر به رنگ قرمز مشاهده می‌شود

 

 

رنگ‌آميزي ديگري از همان تصوير

در بخش مرکزی و راست

 

 تصویر، سحابی با رنگ سفید

 

 روشن در حال درخشش در پرتو

 

 فروسرخ است، دلیل این است که

 

 گازها به سبب گرمای ستارگان جوان بر انگیخته می‌شوند. بخش آرام

 

 شکل گیری ستارگان در رشته‌های سرد متمرکز شده است، گازهای

 

 چگال به رنگ سیاه در پایین مرکز و چپ عکس نمایان‌اند.

 

 

 منابع:

http://www.universetoday.com/


http://www.spitzer.caltech.edu/

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/12/05ساعت 20:3  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 
به کمک داده‌های فضاپیمای سریع السیر مریخ، تصاویر سه بعدی سطح
 
 این سیاره به دست آمده است. چنین تصاویری تا کنون وجود نداشته است
 
 و می‌توان با استفاده از آن ها تحقیقات جدیدی انجام داد.
 
 
 

مجموعه‌ داده‌های جديدی كه به تازگي بر روي اينترنت انتشار يافته است

 

٬ به محققان اجازه‌ی دست يابی به اطلاعاتی از سياره‌ی سرخ را در سه

 

 بعد خواهد داد.

«مدل‌های دیجیتالی عوارض سطحی»(DTMs)٬ ايستادن بر سطوح

 

 سياره را براي دانشمندان ممكن می‌سازد. اگر چه تصاوير معمولی قادر

 

 به ارائه‌ی چشم اندازهای هوايی خارق العاده‌ای هستند٬ با اين حال تنها

 

 بخشي از اطلاعات را انتقال می‌دهند و توپوگرافی٬ يا سنجش ارتفاعات

 

 و پستی بلندی‌های محيط را از دست می‌دهند و اين جايي است كه «سریع

 

 السیر مریخ» كار خود را آغاز می‌كند.

«HRSC»(دوربین با توان تفکیک بالای سریع السیر مریخ) به منظور

 

 تهيه‌ی چنين داده‌هايی طراحی شده است و پس از چند سال پردازش

 

 تخصصي داده‌ها٬ اكنون برای اولین بار، اطلاعات سه بعدي جامع و

 

 گسترده‌ای از قسمت بزرگي از سطح مريخ منتشر شده است. پروفسور

 

 «گرهارد نيوكوم»(Gerhard Neukum)٬ مدير تحقيق

HRSC٬ می‌گويد: "درك و شناخت توپوگرافی مريخ به منظور شناخت

 

 این سیاره ضروری است."

DTM می‌تواند در كم‌ترين زمان ممكن شيب دامنه‌ی تپه٬ ارتفاع

 

 صخره‌ها٬ ارتفاع و شيب جريان‌های گدازه و يا دشت‌های بيابانی را به

 

 محققان اطلاع دهد. نيوكوم گفت: "اين داده‌ها براي درك چگونگي جاری

 

 شدن آب و يا گدازه در مريخ ضروری است."

DTM سريع السير مريخ مجموعه‌ای از دقيق‌ترين داده‌هاي توپوگرافی

 

 است كه تا به حال از مريخ منتشر شده است. این تصاویر سه بعدی از

 

 کنار هم قرار دادن عکس‌های مختلفی که این فضاپیما در گردش‌های

 

 متوالی خود از سطح سیاره تهیه کرده، به دست آمده است. کیفیت

 

 عکس‌ها معادل ۵۰ متر در هر پیکسل و دقت اندازه گیری ارتفاع

۱۰ متر است.

 

مدار فضاپیما كيفيت تصاوير آن را مشخص می‌كند٬ هنگامی كه

 نزديك‌ترين فاصله به سطح را دارد، ميیتواند دقيق‌ترين تصاوير را تهيه

 

 كند. نيوكوم افزود: "همچنان كه اين ماموريت ادامه دارد٬ می‌توانيم به

 

 تدريج شكاف‌ها را پر كنيم و هر گاه كه ممكن باشد داده‌های با كيفيت‌تری

 

 را جمع آوری كنيم."

منبع: اسا

 

                                     

تصویر توپوگرافی کوه آتشفشانی المپ در مریخ. رنگ‌ها نشان دهنده‌ی ارتفاع نقاط هستند

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/12/05ساعت 19:56  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 
NGC 1132 و كهكشان‌های كوتوله‌‌ای كه آن را احاطه كرده‌اند به
 
 احتمال زیاد بقایای گروهی از كهكشان‌ها هستند كه در گذشته نه چندان
 
 دور با یكدیگر تركیب شده‌اند و اكنون یك مجموع فسیل را تشكیل
 
 می‌دهند.
 
 

 

NGC 1132 و كهكشان‌های كوتوله‌‌ای كه آن را احاطه كرده‌اند

 

 به احتمال زیاد بقایای گروهی از كهكشان‌ها هستند كه

 

 در گذشته نه چندان دور با یكدیگر تركیب شده‌اند و

 

 اكنون یك مجموع فسیل را تشكیل می‌دهند.

 

 

 

NGC 1132 در فاصله تقریبا 320 میلیون سال نوری در صورت فلكی

 

 نهر، متعلق به دسته كهكشان‌های بیضوی غول‌پیكر است. و به احتمال

 

 زیاد یك تجمع عظیم كهكشانی این فسیل كیهانی را پدید آورده است. در

 

 این تجمع، برخورد پی در پی كهكشان‌ها یك كهكشان بزرگ و

 

 درخشنده بیضوی به وجود آورده كه از كهكشان‌های معولی نوع

 

 بیضوی درخشنده‌تر است.

 

 

 

 

در نور مرئی،‌1132 NGC یك كهكشان بیضوی منفرد و دور

 

 افتاده به نظر می‌رسد. اما،‌ مطالعات نشان می‌دهد كه

 

 1132 NGC در هاله‌ای از ماده تاریك قرار دارد كه مقدارش

 

 با ماده تاریك خوشه‌هایی كه ده‌ها یا صدها كهكشان

 

 دارند قابل مقایسه است. همچنین،‌1132 NGC‌ تابش قوی

 

 پرتو X دارد كه منبع آن حجم زیادی از گاز داغ است. این

 

 حجم گاز غالبا در كهكشان‌های خوشه‌‌ای یافت

 

 می‌شود. تابش پرتو X در1132 NGC به محدوده‌‌ای از فضا

 

 گسترش می‌یابد كه 10 بار وسیع تر از شعاع كهكشان

 

 در نور مرئی (120000 سال نوری)‌ است. این شواهد

 

 نشان می‌دهند كه 1132 NGC نه یك كهكشان منفرد كه

 

 یك كهكشان خوشه‌‌ای است.

 

منشاء این گروه فسیل شده هنوز ناشناخته است. محتمل‌ترین توضیح این

 

 است كه یك كهكشان به طور افسارگسیخته هر آنچه اطراف خود بوده

 

 را بلعیده و حاصل نهایی این بلعیدن، گروه فسیل شده است. توضیح

 

 دیگر این است كه شاید این گروه پدیده‌های كمیابی باشند كه در جایی یا

 

 در زمانی تشكیل شده‌اند كه رشد كهكشان‌های با اندازه متوسط تا حدی

 

 متوقف شده و تنها یك كهكشان بزرگ شكل گرفته است.

 

 

 

در این تصویری كه تلسكوپ فضایی هابل آن را تهیه

 

 كرده،‌ هزاران خوشه كروی و قدیمی از كهكشان‌ها

 

 1132 NGC را احاطه كرده‌اند. این كهكشان‌ها احتمالا

 

 بازمانده كهكشان‌هایی هستند كه 1132 NGC آنها را

 

 بلعیده است. در زمینه عكس كهكشان‌های بسیار دور

 

 هم دیده می‌شوند. دانشمندان با استفاده از

 

 تلسكوپ‌های فضایی محیط اطراف كهكشان‌هایی مانند

 

 1132 NGC را مطالعه می‌كنند تا با تحلیل خواصشان

 

 چگونگی تشكیل آنها را دریابند.

 

 

 

كهكشان‌های بیضوی ظاهری یكنواخت و هموار دارند. صدها میلیون تا

 

 صدها تریلیون ستاره دارند و شكلشان از تقریبا كروی تا بیضوی

 

 بسیار كشیده متغیر است. درخشش زردفام این كهكشان‌ها نشان سن

 

 زیادشان است. از آنجا كه كهكشان‌های بیضوی گاز سرد زیادی

 

 ندارند، نمی‌توانند بیش از این ستاره تولید كنند.

 

 

 

بسیاری از كهكشان‌ها، از جمله كهكشان راه شیری،‌ در گروه‌هایی قرار

 

 دارند كه به دام گرانش یكدیگر افتاده‌اند. گاهی گرانش باعث می‌شود

 

 كهكشان‌ها با یكدیگر برخورد كنند و حتی در قالب یك كهكشان منفرد با

 

 هم تركیب شوند.

 

 

 

شواهد محكمی وجود دارد كه نشان می‌دهد‌ راه شیری هم یك

 

 كهكشان‌‌‌خوار بوده كه در طی عمر خود تعداد زیادی از كهكشان‌های

 

 كوچكتر را بلعیده و ستاره‌هایشان را از آن خود كرده است.

 

منبع: اسا

 

 

                                                   

+ نوشته شده در  یکشنبه 1386/12/05ساعت 19:49  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 

 

 سیاره شناسان شباهت جالبی بین جریان های مشخص

 

اقیانوس های زمین و کمربند هایی یافتند که مشخصه سطحی

 

خاص سیارات گازی غولپیکر، همچون مشتری اند. ساختار کمربند

 

های جو مشتری سالها موضوع تحقیقات جالبی بوده است.

 

کمربند های مشتری به دلیل حرکت ابرها، در امتداد مجموع های

 

ثابتی از جریان های متناوب، شکل می گیرند. این سیاره

 

شناسان کشف کردند که اقیانوس های زمین هم نوارهایی از

 

جریان های متناوب پایدار، در خود می پرورند که به هنگام مدل

 

سازی، کاملا شبیه به کمربند های مشتری اند. این شباهت ها

 

فقط ظاهری نیست. به گفته آنها طیف انرژی جریان های

 

اقیانوسی از یک قانون نیرو پیروی می کنند که کاملا بر طیف

 

جریان های منطقه ای در سیارات بیرونی، منطبق اند. آیا این

 

پدیده های مشابه، در نیروهای فیزیکی مشابهی، ریشه دارند ؟

 

برای پاسخ به این پرسش باید تعیین کنیم که چه فرایند های

 

فیزیکی باعث حرکات بزرگ مقیاس، در هر دو این دستگاه ها

 

می شوند. بنابر تحقیقات سیاره شناسان میان عوامل نیروزا در

 

سیارات خارجی و جریان های اقیانوسی، شباهت هایی وجود

 

دارد. مقایسه طیف انرژی در سیارات غولپیکر و اقیانوس های

 

زمین، اطلاعات ارزشمندی درباره خصوصیات اقیانوس ها و به

 

خصوص قوی ترین جریان ها در نیمه اعماق اقیانوس ها به دست

 

می دهد.                          

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 1386/12/04ساعت 14:56  توسط زمان وزیری،شرعی،عبداللهی،کاظمی،یزدانپرست | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
سپیده زمان وزیری
نیلوفر شرعی
نسیم عبداللهی
نازیلا کاظمی
نیلوفر یزدان پرست

نوشته های پیشین
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
آرشیو موضوعی
گالری
اخبار
مقاله
اصطلاحات نجومی
پیوندها
آفتاب
انجمن نجوم آماتوری ایران
مجله نجوم
انجمن فیزیک ایران
آسمان پارس
شاخی آماتوری انجمن نجوم ایران
آسمان شب ایران
سازمان فضایی آمریکا
بزرگترین فروشگاه آنلاین تلسکوپ
اختر فیزیک
تلسکوپ فضایی هابل
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان

JavaScript Codes